نام کادیر دوعولو (Kadir Doğulu) و نسلیهان آتاگول (Neslihan Atagül) از اواخر سال ۲۰۲۱ در برخی خبرهای سرگرمی ترکیه با موضوع «مسیر معنوی» و گرایش به بکتاشی‌گری گره خورد. در این گزارش‌ها مطرح شد که این زوج با پروفسور دکتر علی اوسمای گوره، ساکن آنکارا، در ارتباط بوده‌اند و در نشست‌ها و گفت‌وگوهای معنوی او شرکت می‌کرده‌اند.

نام علی اوسمای گوره همچنین در میان اعضای هیئت داوری جایزه فرهنگی و صلحی که از سوی شهرداری حاجی‌بکتاش تشکیل شده، دیده می‌شود؛ موضوعی که برای رسانه‌ها، ارتباط او با فضای بکتاشی و معنویت را پررنگ‌تر می‌کرد. 🎭

شروع ماجرا؛ از خبرهای ۲۰۲۱ تا جست‌وجوی درونی

با انتشار این خبرها، تمرکز اصلی رسانه‌ها بیشتر روی کادیر دوعولو قرار گرفت؛ بازیگری که گفته می‌شد نزدیکانش او را «درویش» صدا می‌زنند. پیش از اوج گرفتن گمانه‌زنی‌ها، خود دوعولو در یک مصاحبه از دوره‌ای طولانی برای خودشناسی و جست‌وجوی درونی صحبت کرده بود.

او توضیح داده بود که در این مسیر، بسیار مطالعه کرده، سفر رفته و تلاش کرده است شناخت عمیق‌تری از خود به دست بیاورد، اما در نهایت به این نتیجه رسیده که به یک راهنما نیاز دارد؛ کسی که در این مسیر معنوی همراهش باشد.

آشنایی با علی اوسمای گوره؛ «راهنما» و «منتور»

در ادامه همین مسیر، کادیر دوعولو با علی اوسمای گوره آشنا شد. او در گفت‌وگوهای خود، گوره را با تعابیری مانند «راهنمام»، «منتورم» و حتی «کسی که می‌توانم پدر صدایش کنم» توصیف کرده است. دوعولو تأکید داشته که این آشنایی، در روند شناخت خودش و شکل‌گیری نگاه معنوی‌اش جایگاه مهمی داشته است.

همین توصیف‌ها باعث شد نام علی اوسمای گوره بیش از پیش در کنار نام این زوج مطرح شود و برخی رسانه‌ها او را چهره‌ای محوری در مسیر معنوی دوعولو و آتاگول بدانند؛ هرچند جزئیات این رابطه بیشتر در حد همین گفته‌ها باقی مانده و توضیح رسمی مفصل‌تری ارائه نشده است.

کادیر دوعولو و لقب «درویش»

در سال ۲۰۲۲، زمانی که از کادیر دوعولو درباره ادعای پیوستنش به یک «درگاه» و خطاب شدن با عنوان «درویش» پرسیده شد، پاسخی داد که بازتاب زیادی در رسانه‌ها داشت. او گفت: «کسانی که مرا می‌شناسند، از قبل هم به من درویش می‌گویند؛ آن‌ها می‌گویند، نه خودم.»

او در عین حال اشاره کرد که این موضوع آن‌قدر ارزشمند است که نمی‌توان سرسری و در چند جمله درباره آن حرف زد. در ادامه، دوعولو با صراحت بیشتری نگاهش به این مسئله را توضیح داد و آن را موضوعی مرتبط با معنویت و «مقام» دانست؛ مقامی که به گفته او به آن‌ها «هدیه شده» است.

او ترجیح می‌دهد این مقام را نه با نمایش و حرف، بلکه در زندگی روزمره‌اش معنا کند؛ دوعولو تأکید کرده که می‌خواهد آن را در خانه، در کار و در شیوه رفتارش زندگی کند، نه صرفاً در گفتار و ظاهر. همین رویکرد سبب شد لقب «درویش» برای او، در افکار عمومی رنگ‌وبوی معنوی و شخصی پیدا کند، نه یک برچسب رسانه‌ای ساده. 📌

نسلیهان آتاگول در این مسیر معنوی

در کنار توجه رسانه‌ها به کادیر دوعولو، برخی گزارش‌های مجله‌ای نیز ادعاهایی درباره همراهی نسلیهان آتاگول در همین مسیر معنوی مطرح کردند. بر اساس این گزارش‌ها، گفته می‌شود آتاگول همراه همسرش در نشست‌ها و سفره‌های مشترک همین جمع معنوی حضور داشته و او نیز علی اوسمای گوره را «بابا» خطاب کرده است.

در ادامه همین خبرها، حتی به «رسیدن کادیر دوعولو به مقام درویشی» هم اشاره شد؛ تعبیری که بیش از آن‌که بر گفته‌های مستقیم خود او تکیه داشته باشد، به برداشت‌ها و روایت‌های رسانه‌ای شباهت داشت.

مرز میان گفته‌های مستقیم و روایت‌های رسانه‌ای

در بررسی این ماجرا باید میان آن‌چه خود کادیر دوعولو و نسلیهان آتاگول گفته‌اند و آن‌چه رسانه‌ها نقل کرده‌اند، تفاوت قائل شد. دوعولو شخصاً درباره لقب «درویش» و نگاه معنوی‌اش صحبت کرده و توضیح داده این عنوان را دیگران به او داده‌اند و برایش بار معنوی و ارزشی دارد.

در مقابل، نسلیهان آتاگول تاکنون اظهارنظر مستقیمی با مضمون «درویش شده‌ام» نداشته است. بنابراین هرچند می‌توان از همراهی احتمالی این زوج در یک مسیر و فضای معنوی سخن گفت، نسبت دادن عنوان یا جایگاه مشخص به نسلیهان آتاگول، بدون تأیید صریح از سوی خودش، فعلاً در حد ادعاهای رسانه‌ای باقی می‌ماند.

این تفکیک، برای مخاطبانی که اخبار چهره‌ها را دنبال می‌کنند اهمیت دارد؛ چرا که مرز میان تجربه‌های شخصی و معنوی هنرمندان و روایت‌های گاه اغراق‌شده رسانه‌ای، همیشه کاملاً روشن نیست و نیاز به دقت و توجه دارد. 📺