مرگ ناگهانی سرهات کیلیچ، بازیگر ۵۱ ساله ترک، همچنان در دست بررسی است و اطلاعات تازه منتشرشده از پرونده، تصویری تلخ از روزهای پایانی زندگی او ارائه می‌دهد. اوزلم اسمرگول، شریک عاطفی هشت‌ساله کیلیچ، گفته است که این بازیگر در آخرین تماس‌هایش از درد شدید، وضعیت روحی نامناسب و مشکلات کاری سخن گفته بود.

بر اساس اظهارات اسمرگول، سرهات کیلیچ روز ۳ سپتامبر به دلیل درد ناشی از فتق گردن نتوانسته بود سر صحنه حاضر شود. او در تماس تلفنی با اسمرگول گفته بود که حال خوبی ندارد، دردش آرام نمی‌شود و داروهای زیادی مصرف کرده است. به گفته اسمرگول، کیلیچ چند ساعت بعد نیز با صدایی گرفته و در آستانه گریه تماس گرفته و گفته بود که او را از پروژه یا محل فیلم‌برداری کنار گذاشته‌اند.

اسمرگول نقل کرده است که کیلیچ در آن زمان به‌شدت ناراحت بود، تمایلی به دیدن کسی نداشت و می‌خواست تنها بماند. او نیز با این تصور که شریک عاطفی‌اش به استراحت نیاز دارد و داروها ممکن است باعث خواب طولانی شده باشند، در ابتدا پیگیری مداومی نکرده بود؛ هرچند تماس‌ها و پیام‌هایش بی‌پاسخ مانده بود.

به گفته او، روز ۵ سپتامبر و پس از خاموش شدن تلفن کیلیچ، نگرانی‌اش جدی شد. اسمرگول با کلید یدکی وارد خانه شد و او را روی کاناپه اتاق نشیمن، بی‌حرکت دید. او ابتدا گمان کرد کیلیچ خواب است، اما پس از صدا زدن و لمس کردن دستش متوجه سردی بدن او شد. اسمرگول ابتدا با خواهر کیلیچ، سینم، و سپس با اورژانس تماس گرفت.

در اظهارات ثبت‌شده، از بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا، ورم معده و فتق گردن کیلیچ نیز نام برده شده است. با این حال، هیچ‌یک از این موارد به‌تنهایی علت مرگ را مشخص نمی‌کند و نتیجه نهایی به گزارش پزشکی قانونی و بررسی‌های ادامه‌دار وابسته است.

بخش حساس‌تر پرونده به تفاوت میان اظهارات اسمرگول در پلیس و دادستانی مربوط می‌شود. طبق گزارش‌های منتشرشده، او در اظهارات اولیه خود گفته بود که کیلیچ وابستگی به الکل یا مواد نداشته است؛ اما در توضیحات بعدی نزد دادستانی، مدعی شده که از مصرف الکل و مواد مخدر توسط کیلیچ اطلاع داشته و او در شش ماه گذشته کوکائین مصرف می‌کرده است. این تفاوت در روایت‌ها، اکنون در چارچوب تحقیقات قضایی ارزیابی می‌شود و تا زمان اعلام رسمی نتایج، نمی‌توان درباره صحت یا تأثیر احتمالی آن بر مرگ این بازیگر نتیجه‌گیری کرد.

گزارش بررسی صحنه نیز از کشف موادی گیاهی با رنگ سبز، در یک جعبه فلزی و چمدان، خبر می‌دهد؛ موادی که ظن وجود مواد مخدر درباره آن‌ها مطرح شده است. همچنین کاغذ سیگار و اسکناس‌های لوله‌شده نیز در خانه ثبت شده‌اند. ماهیت دقیق این اقلام و ارتباط احتمالی‌شان با پرونده، تنها پس از آزمایش‌های تخصصی روشن خواهد شد.

در تصاویر دوربین امنیتی ساختمان نیز آخرین حضور سرهات کیلیچ در زمان بازگشت به خانه دیده می‌شود؛ تصاویری که او را هنگام انتظار برای آسانسور و سپس رفتن به سمت پله‌ها نشان می‌دهد. این تصاویر نیز بخشی از مستندات پرونده هستند.

درگذشت سرهات کیلیچ، که مخاطبان او را با آثاری چون «ازل» (Ezel)، «دهه هشتادی‌ها» (Seksenler) و «تاسیس عثمان» (Kuruluş Osman) به یاد می‌آورند، حالا فراتر از یک فقدان هنری، به پرونده‌ای نیازمند دقت و پرهیز از قضاوت زودهنگام تبدیل شده است. تا زمانی که گزارش کالبدشکافی و آزمایش‌های قانونی منتشر نشود، علت مرگ او در هاله‌ای از ابهام باقی می‌ماند؛ ابهامی که خانواده، دوستان و دوستدارانش امیدوارند با روندی دقیق و مسئولانه برطرف شود.